Kunst & cultuur
Hoe maakte Walker Evans zijn metroportretten?
Een verborgen camera liet Evans New Yorkse renners fotograferen in onbewaakte momenten, die vragen oproepen over open portret.
Walker Evans fotografeerde metropassagiers in New York City in een serie gemaakt in de late jaren 30 en begin jaren 40. Om te voorkomen dat hij aandacht trok, verstopte hij een camera onder zijn jas en bediend het met een kabel release. De resulterende foto's zijn portretten, maar de oppas poseerde niet voor de lens.
Een technische opstelling voor openhartige werkzaamheden
MoMA " s object record beschrijft hoe Evans zwart gemaakt de camera chroom, verborgen onder zijn topjas en liep een release kabel in zijn mouw. Hij gebruikte ook een rechterhoekzoeker in andere straatfotografie. Deze keuzes maakten candid exposures mogelijk, maar ze bemoeilijken ook de gebruikelijke verwachting dat een portretsubject weet wanneer ze worden gefotografeerd.
Wat het frame bewaart
De metroportretten van Evans laten zien dat ruiters verzonken zijn in privé-gedachten terwijl ze een openbaar rijtuig delen. Hun gewone houding maakt deel uit van het beeld-effect, maar de foto's blijven zorgvuldig gemaakt objecten geselecteerd uit een groter lichaam van blootstellingen.
Vergelijk met een standportret
Een stand kondigt zijn camera aan en vraagt een oppas het onder ogen te zien; Evans heeft die zichtbare uitnodiging verwijderd. Het vergelijken ervan is nuttig voor het bespreken van toestemming, bewustzijn en prestaties in portretten. De instellingen verschillen sterk, en het metroproject mag niet worden gepresenteerd als een vroege fotoboot praktijk.
Bronnen en verder lezen
Bronnen voor de specifieke feiten en productbeschrijvingen hierboven. Onze uitgewerkte voorbeelden, interpretaties en praktische suggesties zijn originele redactionele richtlijnen.
- Walker Evans, Subway Portrait — MoMAMuseum or library collection record