Geschiedenis
Wat veranderde er toen Talbot het calotype papier negatief introduceerde?
Het calotype maakte een negatieve-tot-positieve workflow mogelijk, waardoor meerdere afdrukken afkomstig zijn van één camerabelichting.
De tijdlijn van de bibliotheek van het Congres dateert Talbots calotype patent tot 1841 en identificeert het proces als een papier negatief. In tegenstelling tot het direct-positieve daguerreotype, kan het negatief meerdere positieve beelden genereren.
Papiervezels kunnen door het beeld laten zien en de details verzachten
Papiervezels zouden door het beeld kunnen laten zien en detail kunnen verzachten, terwijl de methode een herhaalbare negatieve-printrelatie tot stand bracht. Het calotype... het visuele karakter en de reproduceerbaarheid verschilden van de spiegel-achtige enkele plaat die het daguerreotype beroemd had gemaakt.
Bewijs: Museum timeline
De photobooth strip is ook een multi-image object
De fotoboot strip is ook een multi-image object, maar het registreert verschillende momenten in volgorde. Een calotype negatief ondersteunt kopieën van één moment.
Bewijs: Museum timeline · Wikipedia article
Kopieën van één belichting versus een framereeks
Dat verschil zien verduidelijkt twee soorten fotografische veelvouden: herhaalbare afdrukken van één belichting en opeenvolgende frames van één sessie. De negatieve-positieve methode maakte reproductie deel uit van het fotografische proces: een camera negatief kon worden gebruikt om meer dan één papierbeeld te produceren. Dat onderscheid is belangrijk bij het vergelijken van vroege foto's. Een overlevende afdruk kan slechts één geval van een scène zijn en de datum kan verschillen van het moment waarop het negatief werd blootgesteld.
Bewijs: Wikipedia article
Bronnen en verder lezen
Bronnen voor de specifieke feiten en productbeschrijvingen hierboven. Onze uitgewerkte voorbeelden, interpretaties en praktische suggesties zijn originele redactionele richtlijnen.
- Library of Congress — Daguerreian era timelineMuseum timeline
- William Henry Fox Talbot — WikipediaWikipedia article