Sanat ve kültür
Man Ray fotoğrafgramı sanatsal bir deneye nasıl dönüştürdü?
Rayograf serisi, kompozisyonlar gibi davranan kamerasız görüntüler yapmak için tabakalı ışık maruziyeti kullandı, kayıt değil.
Man Ray, fotogramlarını “rayograflar” olarak adlandırdı, ancak önemli değişiklik sadece adını eski bir teknike bağlamadı. 1922'de MoMA'da çalışıyor, fotoğraf kağıdı birkaç kez açığa çıkardı, tek bir kamera bakış açısıyla bir tabakalı görüntü oluşturmak için maruz kalan nesneleri değiştiriyor.
Işık tarafından toplanan bir görüntü
1922 Rayograf bir jelatin-silver fotogram. MoMA en az üç maruziyet anlatıyor: eller, iki öpüşme kafaları ve her biri stencil olarak hareket etti. Alanlar açık karanlık bıraktı; nesneler ışık engelledi ve hafif şekiller bıraktı. Çünkü pozlamalar arasında değişen nesneler, çalışma bir eş zamanlı düzenleme olarak okunamaz.
Bir kamera olmadan Yazarlık
Fotograms Predate Man Ray, bu yüzden sanatçının icadına dair iddia tarihsel olarak gerçek değildir. MoMA sanatsal inovasyonunu ayırt eder: tekniği mekanik bir kopyadan ziyade görsel buluş kaynağı olarak tedavi etti. Bu fark, belirli bir sanatçının kullanımından bir sürecin kökenini ayırır.
Bu, portre tarihine ne ekler
Bir fotoğraf standı bir sitterdeki lensi düzeltiyor; bir Rayograf fotoğraf kağıdının kendisini sahne haline getiriyor. Her ikisi de bir nesneye bir filolaştırma düzenlemesi dönüştürebilir, ancak sadece kabin bir kişinin kameraya bakanlığı kaydeder. Bu çalışmayı ışık, tabakalama ve fotoğraf yazarı olarak okuyun, ata stand portresi olarak değil.
Kaynaklar ve daha fazla okuma
Yukarıdaki belirli gerçekler ve ürün açıklamaları için kaynaklar. Üzerinde çalışılan örneklerimiz, yorumlarımız ve pratik önerilerimiz orijinal editoryal rehberliktir.
- Man Ray, Rayograph, 1922 — MoMAMuseum / institutional source