Sztuka i kultura
Jak "Ballad" Nan Goldin zmienia migawki w życiową narrację?
Sekwencja slajdów projektu i ścieżka dźwiękowa sprawiają, że relacje, czas i pamięć są częścią pracy fotograficznej.
Nan Goldin 's "The Ballad of Sexual Dependency" to ciągła praca zbudowana z fotografii typu snapshot- i pokazana jako prezentacja slajdów z muzyką. MoMA opisuje prawie 700 portretów ukształtowanych przez doświadczenia Goldina w Bostonie, Nowym Jorku, Berlinie i innych miejscach od końca lat 70.
Kolejność zmian
Na zdjęciach znajdują się przyjaciele, partnerzy i sama Goldin w domowym i społecznym otoczeniu. Postrzegane jako sekwencja, tworzą osobistą narrację, a nie oddzielną kolekcję niezależnych portretów. Muzyka i materia krocząca: widzowie doświadczają obrazów w czasie, a kolejność wpływa na to, jak czuje się indywidualna rama.
Dowody: Museum / institutional source
Intymny dokument z autorem
Praca Goldina obejmuje miłość, stratę, życie nocne, rodzinę, przemoc i skutki AIDS. Nazywanie tego autobiografią nie czyni go bezpośrednikiem; artysta wybrał, sekwencjonował i prezentował obrazy. Praca zatem mieści się pomiędzy osobistym archiwum, portretem i autorską wystawą.
Dowody: Museum / institutional source
Co to jest?
Taśma budkowa oferuje krótką sekwencję, często tworzoną na jednym siedzeniu, podczas gdy "Ballad" rośnie przez lata relacji i powtarzanego oglądania. Porównanie wyjaśnia, że sekwencja może opowiedzieć historię w różnych skalach. Boks może wywołać narrację, ale historia zależy od ludzi, podpisy i późniejsze ustalenia.
Dowody: Museum / institutional source
Źródła i dalsza lektura
Źródła konkretnych faktów i opisów produktów powyżej. Nasze sprawdzone przykłady, interpretacje i praktyczne sugestie stanowią oryginalne wskazówki redakcyjne.
- Nan Goldin, The Ballad of Sexual Dependency — MoMAMuseum / institutional source