Sztuka i kultura
Co solaryzacja robi w portrecie Lee Millera?
Efekt ciemni daje konwencjonalny portret opiekunki granicę między pozytywnymi i negatywnymi odcieniami.
Portret Lee Millera z 1929 roku jest skatalogowany przez MoMA jako srebrny odcisk żelatyny, który jest solaryzowany. Solaryzacja, często związana z efektem Sabattier, zmienia relacje tonalne podczas rozwoju, gdy częściowo rozwinięty obraz otrzymuje dodatkowe światło. Rezultat sprawia, że fotograficzny odwrócenie części wizualnego projektu portretu.
Efekt podczas drukowania
Rejestr MoMA identyfikuje obiekt, datę, opiekunkę i proces drukowania solaryzowanego. Na takiej fotografii, tony nie zachowują się jak zwykły negatyw do pozytywnego obrazu: odwrócenie może tworzyć zarysy i niezwykłe przejścia między światłem a ciemnością. Jest to interwencja ciemni, odróżniająca się od filtrów dodawanych po cyfrowego przechwytywania.
Współpraca i autorstwo
Lee Miller była fotografem i ściśle współpracowała z Man Ray. Portret kolaboranta może mieć inny związek z rutynowym posiedzeniem komercyjnym, chociaż sam zapis drukowania nie może ustalić każdego szczegółu ich wymiany pracy. Opisz dokumenty katalogowe i zapisz inne interpretacje biograficzne jako interpretacje.
Portret Booth jako kontrast
Standardowy druk kabiny ma na celu czytelne podobieństwo poprzez konsekwentne narażenie i przetwarzanie. Solaryzacja sprawia, że materialna transformacja druku jest widoczna. Porównywanie tych dwóch pomaga wyjaśnić, że portret może nagrać osobę i jednocześnie zwrócić uwagę na to, jak fotograficzny obraz jest wykonany.
Źródła i dalsza lektura
Źródła konkretnych faktów i opisów produktów powyżej. Nasze sprawdzone przykłady, interpretacje i praktyczne sugestie stanowią oryginalne wskazówki redakcyjne.
- Man Ray, Lee Miller — MoMAMuseum or national archive record