Sztuka i kultura
Co Imogen Cunningham zamierzał sfotografować w "After dziewięćdziesiąt"?
Pod koniec życia, Cunningham zrobił projekt portretowy o ludziach żyjących ponad dziewięćdziesiąt.
W wieku dziewięćdziesięciu-dwóch lat Imogen Cunningham rozpoczął projekt fotografowania ludzi powyżej dziewięćdziesięciu. Szukała przedmiotów w domach, szpitalach i klasztorach, czerpując z portretu, by myśleć o wieku, kiedy sama była nieagentarianką. Planowana książka, After Ninety, pojawiła się po jej śmierci w 1977 roku.
Kontynuacja praktyki portretowej
Getty Museum opisuje projekt Cunningham jako celowe dążenie do pozostania aktywnym i rozważenia jej własnego starzenia się poprzez twarze innych ludzi. Oszacowała, że praca potrwa dwa lata. Seria powstała z jej długiego doświadczenia w tworzeniu portretów, choć jej temat i okoliczności były różne od jej wcześniejszych prowizji.
Dowody: Museum exhibition
Czas i publikacja
Cunningham zmarł przed zakończeniem projektu, a książka pojawiła się pośmiertnie. Historia publikacji kształtuje sposób, w jaki widzowie spotykają się z pracą: jest to zarówno późny projekt fotografa, jak i edytowany tom zmontowany po jej śmierci. Uważne datowanie wyróżnia, gdy zdjęcia zostały wykonane, kiedy książka została opublikowana.
Dowody: Museum exhibition
Sekwencja poza jednym siedzeniem
Taśma budkowa rejestruje kilka wyrażeń w ciągu kilku sekund, podczas gdy After Ninety gromadzi portrety wykonane w całym dłuższym projekcie. Obydwie osoby zwracają uwagę na twarze, ale skala i wybór autoryzacyjny różnią się. Praca Cunningham zmienia portret w rozszerzoną naukę wieku, a nie krótką sesję pamiątkową.
Dowody: Museum exhibition
Źródła i dalsza lektura
Źródła konkretnych faktów i opisów produktów powyżej. Nasze sprawdzone przykłady, interpretacje i praktyczne sugestie stanowią oryginalne wskazówki redakcyjne.
- Imogen Cunningham: A Retrospective — Getty MuseumMuseum exhibition