Sztuka i kultura
Rekonstruowana przez Gillian Wearing autoportret nastolatków
Noszenie zdjęcia rodzinnego było podstawą większego portretu zrobionego dekady później.
Portret Gillian Wearing w wieku 17 lat łączy fotografię z imitacją i czasem. Dorosła artystka pojawia się jako młodsza wersja siebie, używając makeup i performance do odtworzenia obrazu z jej przeszłości. Praca rodzi pytania dotyczące pamięci i fotograficznych dowodów.
Portret przez dekady
MoMA zapisuje pracę jako druk chromogenny z 2003 roku. Jego tytuł odnosi się do rekonstrukcji wieku i tożsamości, a nie daty wykonania ostatecznego zdjęcia. To rozróżnienie ma znaczenie: obraz jest współczesnym dziełem sztuki ukształtowanym przez wcześniejsze zdjęcie i bieżącą interpretację artysty.
Dowody: Wikipedia article · Museum / collection / artist record
Pamięć jest ustawiona
Rekonstrukcja sprawia, że przepaść między przeszłością a teraźniejszością jest widoczna. Fotografia może wyglądać jak bezpośredni dowód wcześniejszego ja, ale tutaj jest to również występ zbudowany z wspomnień, archiwum i techniki. Praca w ubraniu zachęca widzów do pytania, jak rodzinne zdjęcia kształtują historie, które ludzie opowiadają o tym, kim byli.
Dowody: Museum / collection / artist record · Wikipedia article
Utrzymuj różne daty
Podpisy powinny określać zarówno datę produkcji, jak i wcześniejszy okres reprezentowany w jej tytule. Ta praktyka zapobiega pomyleniu upozorowanego odtworzenia z oryginalną fotografią z dzieciństwa. Taśma boczna rejestruje jedno krótkie siedzenie; obraz Wearinga zapada się w różne momenty w zamierzoną konstrukcję artystyczną.
Źródła i dalsza lektura
Źródła konkretnych faktów i opisów produktów powyżej. Nasze sprawdzone przykłady, interpretacje i praktyczne sugestie stanowią oryginalne wskazówki redakcyjne.
- Wikipedia: Gillian WearingWikipedia article
- Hist Moma WearingMuseum / collection / artist record