Film i ciemnia
Praktyczny dziennik wywoływania filmu
Połącz w jednym zapisie ekspozycję, chemię i gotowy negatyw.
Przydatny dziennik pozwala później odpowiedzieć na pytanie: w jakich warunkach powstał ten negatyw? Ułatwia też laboratorium lub innemu fotografowi zrozumienie problemu. Zacznij prowadzić zapis przed sesją, a później przechowuj go przy identyfikatorze rolki.
Zanim załadujesz film do koreksu
Nasz dziennik zaczyna się od identyfikatora rolki, filmu, formatu, indeksu naświetlenia i notatek z fotografowania. Dodaj dokładną nazwę wywoływacza, rozcieńczenie, objętość roztworu roboczego, źródło receptury i temperaturę początkową. Zapisz użyty koreks i sposób mieszania. Pozostaw osobne pola na planowane i rzeczywiste czasy, by odstępstwo nie zastąpiło po cichu pierwotnego planu.
W trakcie i po obróbce
Zapisz informacje o kąpieli przerywającej, utrwalaczu, płukaniu i płukaniu końcowym odpowiednie dla udokumentowanego procesu. Zanotuj przerwany etap, niepewną etykietę lub wahania temperatury. Po wysuszeniu opisz oznaczenia krawędzi i wygląd całej rolki, zanim ocenisz automatycznie skorygowany skan. Zrób zdjęcie reprezentatywnego wyniku, ale nie wyrzucaj negatywu.
Powiąż dokumentację z rolką
Nazwij folder ze skanami identyfikatorem rolki i w tym samym zapisie podaj miejsce przechowywania fizycznej koszulki. Zmiany edycyjne i decyzje dotyczące druku dopisuj później, zamiast modyfikować historię fotografowania lub obróbki. W arkuszu porównawczym zmieniaj tylko jeden planowany warunek naraz i wyjaśnij, na jakie pytanie ma odpowiedzieć kolejny test.